Geschiedenis
Trainers en staf van Sporting Charleroi
De huidige trainer is Mario Kohnen, vaste hoofdtrainer sinds 17 juni 2026. De lijst van Wikipedia telt 57 periodes van hoofdtrainers bij Sporting sinds 1952, met terugkeren, interimperiodes en enkele heel korte mandaten. Hier het verhaal van de drie trainers van 2025-2026, de portretten van de trainers die hun stempel op de club drukten en de volledige tabel, en verderop de technische staf en de clubleiding 2026-2027.
2025-2026: drie trainers in één seizoen
Rik De Mil leidde Sporting sinds de zomer van 2024, tot hij midden december 2025 naar KAA Gent trok, waar hij Ivan Leko verving. Zijn assistent Hans Cornelis, op 27 juni 2025 gearriveerd, nam als interim-hoofdtrainer over, werd begin januari 2026 bevestigd en op 7 april 2026 door de club ontslagen na tien wedstrijden zonder zege. Zijn balans bij Sporting is 5 zeges, 4 gelijke spelen en 8 nederlagen, volgens Wikipedia.
Mario Kohnen, die in maart 2025 de staf van Rik De Mil was komen versterken, volgde hem op: eerst als interim-hoofdtrainer, daarna op 17 juni 2026 door de club als titularis benoemd. Op 8 november 2026 schrijft Wikipedia hem 15 zeges, 2 gelijke spelen en 4 nederlagen toe bij de club, alle periodes samen. In de competitie 2026-2027 hebben de Zebra’s 9 zeges, 1 gelijkspel en 2 nederlagen in 12 speeldagen, goed voor de 3e plaats.
De trainers die hun stempel op de club drukten
Felice Mazzù (2013-2019 en 2022-2024)
Mazzù, geboren in Charleroi, doorliep de jeugdopleiding van Sporting; hij trainde voor het eerst in eerste klasse toen de club hem op 2 mei 2013 aankondigde. Zijn tweede seizoen, 2014-2015, was een keerpunt: zesde in de reguliere fase haalde Charleroi voor het eerst de Play-offs 1 en kwalificeerde het zich voor de Europa League, 21 jaar na de UEFA Cup van 1994. In januari 2015 verlengde hij zijn contract tot 2019; in 2019 vertrok hij naar KRC Genk. Hij keerde in 2022 terug, na de interim van Frank Defays, en verliet de club in 2024 opnieuw.
Karim Belhocine (2019-2021)
Hij kwam op 21 juni 2019 over van Anderlecht en haalde meteen de 3e plaats in 2019-2020 (het seizoen werd stopgezet door Covid-19), goed voor Europees voetbal. Het volgende seizoen begon met zes zeges op rij, gevolgd door een rampzalige tweede helft: één zege in vijftien wedstrijden en een 13e eindplaats.
Jacky Mathijssen (2004-2007 en 2010)
De oud-doelman, die ook bij Charleroi speelde, nam de ploeg in april 2004 over, drie speeldagen voor het einde, toen de Zebra’s op een degradatieplaats stonden. Hij pakte zeven punten op negen, redde de club en bracht ze daarna naar de 5e plaats in 2004-2005 en de Intertoto Cup. Wikipedia noemt hem de beste trainer van Charleroi in het tijdperk Abbas Bayat. Zijn terugkeer in juni 2010 eindigde al in september (RTBF, 20 september 2010); aan het einde van het seizoen degradeerde de club.
Edward Still (2021-2022) en Frank Defays (interim 2022)
Edward Still werd op 16 mei 2021 aangekondigd. Hij werd in het najaar van 2022 ontslagen, de dag na een 4–1 nederlaag tegen Cercle Brugge op de 14e speeldag, met acht nederlagen op de teller en een 13e plaats. Frank Defays, al assistent, nam vijf weken de interim waar. Hij zit nog altijd in de staf van Sporting.
Rik De Mil (2024-december 2025)
Onder zijn leiding won Charleroi eind 2024-2025 met 2–1 bij Antwerp in de barrage, goed voor een ticket voor de Conference League, de eerste Europese campagne in vijf jaar (Sporting werd in de 2e voorronde uitgeschakeld door Hammarby).
De volledige lijst sinds 1952
Volgens de periodes in de lijst (op het jaar afgerond) zijn de langste passages die van Jean Cornilli (1952–1959) en van Felice Mazzù (2013–2019). Omgekeerd duurden 40 passages een jaar of minder. Verschillende namen keren terug: Felice Mazzù trainde de club twee keer, Luka Peruzović vijf keer volgens de nummering van de lijst.
| # | Trainer | Periode |
|---|---|---|
| 1 | Jean Cornilli | 1952–1959 |
| 2 | Ernst Melchior | 1959–1963 |
| 3 | Léopold Anoul | 1965–1968 |
| 4 | Jiří Sobotka | 1968–1969 |
| 5 | Lukas Aurednik | 1969–1971 |
| 6 | Léopold Anoul (2e periode) | 1974–1975 |
| 7 | Jean-Paul Colonval | 1975–1976 |
| 8 | Félix Week | 1976–1978 |
| 9 | Jean-Baptiste Piccinin | 1978–1979 |
| 10 | M. Delire et J-B Piccinin (2e periode) | 1979–1982 |
| 11 | Jean-Baptiste Piccinin (3e periode) | 1982–1983 |
| 12 | Eric Vanlessen | 1983–1984 |
| 13 | André Colasse | 1984–1987 |
| 14 | Aimé Anthuenis | 1987–1988 |
| 15 | Eric Vanlessen (2e periode) | 1988–1990 |
| 16 | Georges Heylens | 1990–1991 |
| 17 | Raymond Mertens | 1991 |
| 18 | Luka Peruzović | 1991–1992 |
| 19 | Robert Waseige | 1992–1994 |
| 20 | Georges Leekens | 1994–1995 |
| 21 | Luka Peruzović (2e periode) | 1995–1997 |
| 22 | Robert Waseige (2e periode) | 1997–1999 |
| 23 | Luka Peruzović (3e periode) | 1999 |
| 24 | Raymond Mommens | 1999–2000 |
| 25 | Manu Ferrera | 2000 |
| 26 | Enzo Scifo | 2000–2002 |
| 27 | Étienne Delangre | 2002 |
| 28 | Dante Brogno | 2002–2003 |
| 29 | Robert Waseige (3e periode) | 2003–2004 |
| 30 | Jacky Mathijssen | 2004–2007 |
| 31 | Philippe Vande Walle | 2007 |
| 32 | Thierry Siquet | 2007–2008 |
| 33 | John Collins | 2008–2009 |
| 34 | Stéphane Demol | 2009 |
| 35 | Mario Notaro | 2009 |
| 36 | Tommy Craig | 2009–2010 |
| 37 | M. Notaro (2) et T. Balog | 2010 |
| 38 | Jacky Mathijssen (2e periode) | 2010 |
| 39 | Csaba László | 2010–2011 |
| 40 | Tibor Balog (2e periode) | 2011 |
| 41 | Zoltan Kovács | 2011 |
| 42 | Luka Peruzović (4e periode) | 2011 |
| 43 | Jos Daerden | 2011 |
| 44 | Tibor Balog (3e periode) | 2011–2012 |
| 45 | Mario Notaro (3e periode) | 2012 |
| 46 | Dennis Van Wijk | 2012 |
| 47 | Yannick Ferrera | 2012–2013 |
| 48 | Luka Peruzović (5e periode) | 2013 |
| 49 | Mario Notaro (4e periode) | 2013 |
| 50 | Felice Mazzù | 2013–2019 |
| 51 | Karim Belhocine | 2019–2021 |
| 52 | Edward Still | 2021–2022 |
| 53 | Frank Defays – interim | 2022 |
| 54 | Felice Mazzù (2e periode) | 2022–2024 |
| 55 | Rik De Mil | 2024–dec. 2025 |
| 56 | Hans Cornelis | dec. 2025–apr. 2026 |
| 57 | Mario Kohnen | apr. 2026– (interim, daarna titularis) |
Periodes van vóór 2019 zijn enkel op het jaar nauwkeurig bekend; de nummering “(2)”, “(3)…” in de lijst van Wikipedia wijst op terugkeren. Heel korte interimperiodes kunnen ontbreken.
Technische staf en clubleiding 2026-2027
Wie leidt Sporting Charleroi in 2026-2027? Mario Kohnen traint de ploeg, bijgestaan door Mickaël Seoudi en Frank Defays. Daarboven is Fabien Debecq voorzitter en leidt Mehdi Bayat de club dagelijks.
De technische staf van het eerste elftal
Mario Kohnen
België · titularis sinds 17 juni 2026 (1 juli volgens Transfermarkt), interim vanaf april 2026
Mickaël Seoudi
Frankrijk/Algerije · sinds 1 juli 2026
Frank Defays
België · bij de club sinds 2019 (Transfermarkt); interim-trainer in 2022
Anthony Corre
Frankrijk · sinds 1 juli 2026
Philip Garvö
Zweden/Frankrijk · sinds 10 juli 2026
Loris Viroux
België · sinds 1 juli 2026
James Dickinson
bron: clubsite
Quentin Gil
bron: clubsite
De groep wordt aangevuld met videoanalisten, kinesitherapeuten en masseurs. De spelers die ze begeleiden vind je op de pagina spelerskern 2026-2027.
De clubleiding
Fabien Debecq
sinds september 2012
Mehdi Bayat
leidt de club dagelijks sinds 2012
Nicolás Frutos
sinds 1 maart 2026
Pierre-Yves Hendrickx
volgens L’Avenir (30 mei 2026); wettelijk verantwoordelijke voor gegevensverwerking volgens het clubreglement
Maëlle Valoir
volgens L’Avenir (30 mei 2026)
David Helmer
genoemd als chairman in het plan “CAP 2027”
Andere functies: Joseph Braillard (verantwoordelijke recrutering), Sami Ziti (media en communicatie), Arnaud Charlier (team manager), Mario Notaro (adviseur), Walter Chardon (economische zaken volgens Transfermarkt).
De functietitels verschillen per bron (Transfermarkt, clubsite, pers). De bron wordt vermeld wanneer ze verschilt.